ROLA WIEDZY ORGANIZACYJNEJ W PROCESIE ROZWOJU ORGANIZACJI W WARUNKACH WOJNY

Анотація

Artykuł poświęcony jest określeniu roli wiedzy organizacyjnej w procesie rozwoju przedsiębiorstwa oraz specyfiki tworzenia i rozpowszechniania wiedzy organizacyjnej w kontekście zmian. Aby osiągnąć cel badania, autorzy wykorzystali metodę badań teoretycznych, ogólne metody logiczne i uogólniające.

Autorzy badają teorię tworzenia wiedzy organizacyjnej, która obejmuje strategiczne intencje, autonomię kluczowych zespołów i specjalistów, "wstrząs i twórczy chaos", redundancję informacji, różnorodność informacji oraz teorię tworzenia wiedzy organizacyjnej zaproponowaną przez autorów spiralnej dynamiki rozwoju organizacyjnego. Szczególny nacisk położono na specyfikę kształtowania wiedzy organizacyjnej w ramach tych teorii, z uwzględnieniem warunków czasu wojny. Zauważono, że warunki transformacji wymagają nowego podejścia do tworzenia i rozpowszechniania wiedzy.

W artykule przedstawiono charakterystyczne cechy kształtowania wiedzy organizacyjnej w warunkach wojennych, co wiąże się ze zintegrowanym podejściem: zakresem wiedzy na temat przetrwania w warunkach wojennych i wiedzy zawodowej.

Zauważono, że takie podejście pozwala na kształtowanie wiedzy zarówno w zakresie umiejętności zawodowych, jak i umiejętności przetrwania. Tło wiedzy zawodowej zapewnia psychologiczny aspekt zrozumienia, że życie toczy się dalej, praca musi być wykonana. Tło wiedzy o przetrwaniu zapewnia psychologiczną pewność i zrozumienie troski pracowników o nich i ich rodziny.

W trakcie badania zidentyfikowano specyfikę wiedzy organizacyjnej w kontekście zmian, a mianowicie w kontekście stanu wojennego na Ukrainie.

Ustalono, że w czasach wojny tradycyjne formaty tworzenia i rozpowszechniania wiedzy są przekształcane w nowe podejścia. Sytuacja wojenna wymaga zastosowania podejść uwzględniających psychologiczne aspekty percepcji informacji.

Szczególną cechą procesu tworzenia wiedzy organizacyjnej w czasie wojny jest komponent emocjonalny, który należy wziąć pod uwagę w procesie interakcji komunikacyjnej w rozpowszechnianiu wiedzy.

Stwierdzono, że tworzenie wiedzy jest specyficzną działalnością, która wymaga zupełnie innych warunków niż zwykła rutynowa praca w ramach standardowych procesów. W czasie wojny procesy te komplikuje niestabilność środowiska. Pojawiają się nowe wyzwania dla firm, aby zapewnić stabilność ich działalności i zdobyć nie tylko podstawową wiedzę, ale także wiedzę niezbędną do przetrwania.