ВАЛЬДЕНСЬКИЙ МАГІСТР SYMON DE GALICZ DE UNGARIA

Автор(и)

  • Аляксандра ВАЛОДЗІНА Незалежний дослідник (Бухарест, Румунія) https://orcid.org/0000-0002-2557-4815
  • Мирослав ВОЛОЩУК Прикарпатський національний університет імені Василя Стефаника (Івано-Франківськ, Україна) https://orcid.org/0000-0002-1737-7205

DOI:

https://doi.org/10.15330/hal_swc.8.105-128

Ключові слова:

Галич (Galicz), кравець (швець) Симон, вальденси, єретики, магістр, інквізиція, Петер Цвікер, Угорщина, Польща, Владислав Опольський, Людовік І, Владислав ІІ Яґайло.

Анотація

Стаття присвячена встановленню походження занотованого в Ерфурті 4 вересня 1391 р. протоколом допиту інквізитора Петера Цвікера вальденського магістра, кравця (чи шевця) Симона de Galicz de Ungaria. Шляхом ретельних студій записів особи та його афіліації, а також десятків прикладів правопису з погляду лексики і семантики окреслення Galicz (та схожих до нього) автори дійшли висновків про належність допитаного до групи іноземних майстрів кравецької або шевської спеціальностей з Галича. Гіпотетична належність до якогось із населених пунктів Угорського королівства, локалізованих у північних чи східних комітатах країни (Галич, Глоговець, Голіч, чи Ґалоч) не підтверджена джерелами. Terminus ante quem 1387 р. Симон мешкав у місті над Дністром та, очевидно, підтримував професійні контакти з львівськими «колегами по цеху», головно розселеними за Галицькою брамою міста та на вулиці Галицькій. Його попереднє походження – сілезьке або саксонське (у ширшому сенсі німецьке). До Галича Симон (або його батьки) міг потрапити за наслідками розлогої кампанії осадництва, залюднення міст та надання їм самоврядних прав під час правління in terra Ruscie від імені короля Угорщини і Польщі Людовіка І – князя Владислава Опольського. За нез’ясованих обставин, цілком імовірно, пов’язаних з виконанням функцій магістра вальденсів або й професійних обов’язків, ще до літа 1387 р. він покинув місто, виїхавши у західному напрямі, де потрапив до рук інквізитора та 4 вересня 1391 р. під час судового процесу у Ерфурті дав свідчення. За протоколами допитів Симона вдалося навернути до католицизму. Його афіліація – de Galicz de Ungaria – мала кореспондуватися із місцем постійного на той час проживання і праці, належним з погляду династичного права саме королю Угорщини. Припускаємо, що відомий з протоколів допиту Петера Цвікера Symon de Galicz de Ungaria qui fuit ex artificio Sartor (чи Sutor) тотожний двічі занотованому львівськими міськими книгами 18 травня 1416 р. та 13 травня 1426 р. кравцеві Симонові.

Посилання

Acta grodzkie i ziemskie (1870) / w skutek fundacyi śp. Alek­sandra hr. Stadnickiego wydane staraniem Galicyjskiego wydziału krajo­wego. we Lwo­wie : Główny skład w księgarni Seyfartha i Czajkow­skiego z drukarni naro­do­wej W. Manieckiego. T. 2. [in Latin].

Acta grodzkie i ziemskie (1871) / w skutek fundacyi śp. Alek­sandra hr. Stadnickiego wydane staraniem Galicyjskiego wydziału krajo­wego. we Lwo­wie : Główny skład w księgarni Seyfartha i Czajkow­skiego z drukarni naro­do­wej W. Manieckiego. T. 3. [in Latin].

Acta grodzkie i ziemskie (1873) / w skutek fundacyi śp. Alek­sandra hr. Stadnickiego wydane staraniem Galicyjskiego wydziału krajo­wego. we Lwo­wie : Główny skład w księgarni Seyfartha i Czajkow­skiego z drukarni narodo­wej W. Manieckiego,. T. 4. [in Latin].

Almási T. (Ed.) (1996). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Országos Tudo­mányos Kutatási Alap, Kulturális hagyamányaink feltárása nyilvány­tartása és kiadása. T. 11 : (1327). [in Hungarian].

Almási T. (Ed.) (2003). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Nemzeti Kuta­tá­si és Feljesztési Programok. T. 13 : (1329). [in Hungarian].

Berend N. (2018). How Many Medieval Europes? The ‘Pagans’ of Hungary and Regional Divercity. Christendom in The Medieval World. London : Routledge. P. 77–92 [in English].

Bernardus Guidonis (1886), Practica inquisitonis haeretica pravitatis. Paris : Alphonse Picard. [in Latin].

Biblioteka Uniwersytecka we Wrocławiu. Articuli secte Waldensium. Sygn. I F 230. [in Latin].

Biller P. (2001). The 1391 lists of Waldensian «Magistri» three further manuscripts. The Waldenses, 1170–1530: Between a Religious Order and a Church. Ashgate. P. 233-236 [in English].

Biller P. (2007). Bernard Gui, Peter Zwicker, and the Geography of Valdismo or Valdismi. Bollettino Della Società Di Studi Valdesi. № 200. P. 31–43 [in English].

Bylina S. (1991). Ruchy heretyckie w średniowieczu. Wrocław : Zakład Narodowy im. Ossolińskich. [in Polish].

Cegna R. (1980). Il Valdismo Del 300 ’Come Alternative Alla Chiesa Di Roma. Bollettino Della Società Di Studi Valdesi. № 148. P. 49–56 [in Italian].

Cegna R. (1982). La condizione del valdismo secondo l’inedito „Tractatus bonus contra haereticos” del 1399, attribuibile all’inquisitore della Slezia Giovanni di Gliwice. I Valdesi e l’Europa (Collana della Società di studi valdesi № 9). Torre Pellice. P. 39-65 [in Italian].

Cegna R. (1994). Eresie e movimenti religiosi in Polonia e in Boemia-Moravia nel Medioevo (Repubblica Ceca). Bollettino della Società di Studi Valdesi. № 174. P. 109-125 [in Italian].

Czołowski A. (Ed.) (1892). Najstarsza księga miejska. Pomniki dziejowe Lwowa. Z Archiwum miasta. Lwów : Nakładem gminy krół. stoł. miasta Lwowa. T. 1. [in Latin].

Czołowski A. (Ed.) (1896). Księga przychodów i rozchodów miasta 1404–1414. Pomniki dziejowe Lwowa. Z Archiwum miasta. Lwów : Nakładem gminy krół. stoł. miasta Lwowa. T. 2. [in Latin].

Czołowski A. (Ed.) (1905). Księga przychodów i rozchodów miasta 1414–1426. Pomniki dziejowe Lwowa. Z Archiwum miasta. Lwów : Nakładem gminy krół. stoł. miasta Lwowa, 1905. T. 3. [in Latin].

Deér I. (Ed.) (1938). Chronicon Hungaro-Polonicum. Scri­ptores rerum Hungari­ca­rum tempore ducum regumque stirpis Arpa­di­anae gestarum / ed. I. Szentpétery. Budapestini : Academia Lit­ter. Hun­ga­ri­ca atque So­cietate Histor. Hun­garica in partem impensarum veni­entibus Typogra­phiae Reg. Universitatis Litter. Hung. Sumptibus, 1938. Vol. 2. S. 289–320 [in Latin].

Dąbrowski D., Jusupović A. (Eds.) (2017). Chronica Galiciano-Voliniana (Chronica Romanoviciana). Monumenta Poloniae historica. Kraków ; Warszawa : PWN ; PAU. Nova Series. T. XVI. [in Old Slavonic].

Dlugossii Joannes (1964). Annales seu Cronicae incliti regni Poloniae / red. J. Dąbrowski. War­sza­wa : PWN. Lib. 1–2. [in Latin].

Dlugossii Joannes (1970). Annales seu Cronicae incliti regni Poloniae / komit. red. Z. Kozłowska-Budkowa i in. War­sza­wa : PWN. Lib. 3–4. [in Latin].

Dlugossii Joannes (1973). Annales seu Cronicae incliti regni Poloniae / komit. red. Z. Kozłowska-Budkowa i in. War­sza­wa : PWN. Lib. 5–6. [in Latin].

Dlugossii Joannes (1975). Annales seu Cronicae incliti regni Poloniae / komit. red. Z. Kozłowska-Budkowa i in. War­szawa : PWN. Lib. 7–8. [in Latin].

Dlugossii Joannes (1975). Annales seu Cronicae incliti regni Poloniae / komit. red. Z. Kozłowska-Budkowa i in.War­szawa : PWN. Lib. 9. [in Latin].

Dlugossii Joannes (1997). Annales seu Cronicae incliti regni Poloniae / komit. red. K. Baczkowski i in. Warszawa : PWN. Lib. 10–11. [in Latin].

Döllinger I. von (1890). Beiträge Zur Sektengeschichte Des Mittelalters. München: Beck. [in German].

Fedoruk A. (2017). Obloga Halycha 1387 roku u svitli vitchyznianoyi istoiografiyi. Halych. Zbirnyk naukovykh prac’ / ed. М. Voloshchuk. Ivano-Frankivsk : Lileya-NV. Vyp. 2. S. 194–206 [in Ukrainian].

Hammann G. (1971). Waldenser in Ungarn, Siebenbürgen Und Der Slowakei. Zeitschrift für Ostforschung: Länder und Völker im Östlichen Mitteleuropa. Bd. 20. № 3. P. 428-441 [in German].

Haupt H. (1886). Der waldensische Ursprung des Codex Teplensis und der vorlutherischen deutschen Bibeldrucke gegen die Angriffe von Franz Jostes. Stahel. Würzburg. [in German].

Homza M. (2009). Uhorsko-pol’ská kronika. Nedocenený prameň k dejinám strednej Európy. Bratislava : Libri Historiae, Post scriptum. [in Slovakian].

Joannis de Czarnkow (1872). Chronicon Polonorum. Monumenta Poloniae historica / ed. A. Bielowski. Lwów : Nakładem własnym, 1872. T. 2. S. 619–756. [in Latin].

Kieckhefer R. (1979). Repression of Heresy in Medieval Germany. Liverpool : Liverpool University Press [in English].

Kristó Gy. (Ed.) (1996). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Országos Tudományos Kutatási Alap, Nemzeti Kulturalis Alap Levéltári Kollé­giuma. T. 4 : (1315–1317). [in Hungarian].

Kristó Gy. (Ed.) (1998). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged: Országos Tudo­mányos Kutatási Alap, Nemzeti Kulturalis Alap Levéltári Kollé­giuma, 1998. T. 5 : (1318–1320). [in Hungarian].

Kristó Gy. (Ed.) (1990). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Kulturális és történelmi emlékek feltárása nyilványtartása és kiadása. T. 7 : (1323). [in Hungarian].

Kurze D. (1975). Quellen Zur Ketzergeschichte Brandenburgs Und Pommerns. Berlin ; New York : de Gruyter. [in German].

Kürbis B. (Ed.) (1970). Chronica Poloniae Maioris. Monumenta Poloniae historica. Warszawa : PWN. Series Nova. T. 8. [in Latin].

Leff G. (1999). Heresy in the Later Middle Ages: The Relation of Heterodoxy to Dissent. Manchester : Manchester Univ. Press [in English].

Marina Benedetti M., Cameron E. (2022). A Companion to the Waldenses in the Middle Ages, vol. 103. Leiden : Brill. [in English].

Pais D. (Ed.) (1938). P. magistri, qui Anonymus dicitur Gesta Hungarorum / praefatus est tex­tumque re­cen­su­it E. Jakubovich, annotations exegeticas adiecit. Scri­ptores rerum Hungari­ca­rum tempore ducum regumque stirpis Arpa­di­anae gestarum / ed. I. Szentpétery. Buda­pestini : Academia Litter. Hun­garica atque Societate Histor. Hungarica in partem impensarum veni­en­tibus Typographiae Reg. Universitatis Litter. Hung Sumptibus, 1998. V. 1. S. 13–118. [in Latin].

Patschovsky A. (1980) Waldenserverfolgung in Schweidnitz 1315. Deutsches Archiv für Die Erforschung des Mittelalters. № 36. S. 137-176 [in German].

Peshchak M. (Ed.) (1974). Hramoty. Kyiv : Nauk. dumka, 1974. [in Ukrainian].

Petreman Ch. Peter Zwicker: A Fair but Fervent German Inquisitor. URL: https://www.academia.edu/7519093/Peter_Zwicker_A_Fair_but_Fervent_German_Inquisitor [in English].

Plezia M. (Ed.) (1994). Magistri Vincentii dicti Kadłubek Chronica Polonorum. Monumenta Poloniae historica. Cracoviae : Sumptibus Academiae Polonae Scientiarum et litterarum, 1994. Nova series. T. 11. [in Latin].

Piti F. (Ed.) (1999). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Országos Tudo­má­nyos Ku­tatási Alap. T. 23 : (1339). [in Hungarian].

Piti F. (Ed.) (2001). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Nemzeti Kultu­ralis Örökség Miniszteriuma. T. 24 : (1340). [in Hungarian].

Piti F. (Ed.) (2004). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Nemzeti Kutatási és Fel­jesztési Programok. T. 20 : (1336). [in Hungarian].

Piti F. (Ed.) (2007). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Nemzeti Kultu­ralis Örökség Miniszteriuma. T. 27 : (1343). [in Hungarian].

Piti F. (Ed.) (2012). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Országos Tu­do­má­nyos Alap­prográmok. T. 22 : (1338). [in Hungarian].

Piti F. (Ed.) (2013). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Szegedi Középkorász Műhely. T. 29 (1345). [in Hungarian].

Sebők F. (Ed.) (2004). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Nemzeti Kul­tu­ralis Örök­ség Miniszteriuma. T. 25 : (1341). [in Hungarian].

Sebők F. (Ed.) (2007). Anjou-kori oklevéltár. Budapest–Szeged : Nemzeti Kutatási és Fel­jesztési Programok. T. 31 (1347). [in Hungarian].

Sedlák V. (Ed.) (1987). Regesta diplomatica nec non epistolaria Slovaciae : in 2 t. / ad edendum prae­pa­ravit. Bratislava : Sumptibus Akademiae Scientiarum Slo­va­ciae. T. 2 : inde ab anno MCCCXV usque ad anno MCCCXXIII. [in Latin].

Sperka J. (2006). Otoczenie Władysława Opolczyka w latach 1370–1401. Studium o elicie władzy w relacjach z monarchą. Katowice : Wyd-wo Uniwersytetu Śłąskiego. [in Polish].

Sperka J. (2011). Zarys migracji rycerstwa śląskiego na ziemie Rusi koronnej w okresie panowania Władysława Jagiełły. Kniazha doba : istoriya i kultura. Lviv. Vyp. 5. S. 221–230 [in Polish].

Sperka J. (2012). Z dziejów migracji rycerstwa śląskiego na ziemie Rusi Koronnej w końcu XIV i w początkach XV wieku (wstępne rozpoznanie). Narodziny Rzeczypospolitej. Studia z dziejów średniowiecza i czasów wczesnonowożytnych / red. W. Bukowski i T. Jurek. Kraków : Societas Vistulana,. T. 1. S. 519–550. [in Polish].

Stasiuk A. (2017). Halych magdeburz’kyy: do 650-yi richnyci pershoyi zgadky pro mis’ke pravo. Halych. Zbirnyk naukovykh prac’ / red. М. Voloshchuk. Ivano-Frankivsk : Lileya-NV, 2017. Vyp. 2. С. 147–155. [in Ukrainian].

Stock B. (1983). The Implications of Literacy: Written Language and Models of Interpretation in the Eleventh and Twelfth Centuries. Princeton Univercity Press. [in English].

Sułkowska-Kuraś I., Kuraś St. (Eds.) (1970). Zbiór dokumentów małopolskich. Wrocław–Warszawa–Kraków : Zakład narodowy imienia Ossolińskich ; PAN. Cz. 5 : dokumenty z lat 1401–1440. [in Latin].

Sułkowska-Kuraś I., Kuraś St. (Eds.) (1974). Zbiór dokumentów małopolskich. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk : Zakład narodowy imienia Ossolińskich ; PAN. Cz. 6 : dokumenty króla Władysława Jagiełły z lat 1386–1417. [in Latin].

Sułkowska-Kuraś I., Kuraś St. (Eds.) (1975). Zbiór dokumentów małopolskich. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk : Zakład narodowy imienia Ossolińskich ; PAN. Cz. 7 : dokumenty króla Władysława Jagiełły z lat 1418–1434. [in Latin].

Swoboda W. (1973). Waldensi na Pomorzu Zachodnim i w Nowej Marchii w świetle protokołуw szczecińskiej inkwizycji z lat 1392–1394. Materiały Zachodniopomorskie. T. 19. P. 493-509. [in Polish].

Szent­péte­ry I. (Ed.) (1923). Regesta rerum stirpis Arpadianae critico-diplomatica. Bu­dapest : MTA, 1923. T. 1 : (1001–1270). [in Hungarian].

Szent­péte­ry I. (Ed.) (1943). Regesta rerum stirpis Arpadianae critico-diplomatica. Budapest : MTA, 1943. T. 2 : (1255) 1270–1301). V. 1 : (1255–1272). [in Hungarian].

Szent­péte­ry I., Borsa I. (Eds.) (1961). Regesta rerum stirpis Arpadianae critico-diplomatica / ed. I. Szent­péte­ry ; kézirát. I. Borsa. Budapest : Akademiai kiadó. T. 2 : (1270–1292). V. 2–3. [in Hungarian].

Szent­péte­ry I., Borsa I. (Eds.) (1987). Regesta rerum stirpis Arpadianae critico-diplomatica. Budapest : Akademiai kiadó. T. 2 : (1290–1301). [in Hungarian].

Szymański J. (2003). Johannes Swenkenfeldt – inquisitor et martyr. Śląski Kwartalnik Historyczny Sobótka. № 1. S. 1-17. [in Polish].

Szymański J. (2004). Articuli secte Waldensium na tle antyheretyckich zbiorów rękopiśmiennych biblioteki Uniwersytetu Wrocławskiego. Studia Źródłoznawcze. № 42. P. 85-96 [in Polish].

Tęgowski J. (2012). Nieznane nadanie Władysława Jagiełły dla Benedykta węgierskiego kasztelana Halicza, i jego braci. Przyczynek źródłowy do dziejów Rusi Halickiej. Narodziny Rzeczypospolitej. Studia z dziejów średniowiecza i czasów wczesnonowożytnych / red. W. Bukowski i T. Jurek. Kraków : Societas Vistulana. T. 2. S. 1341–1348. [in Polish].

Varjú E. (Ed.) (1908). Oklevéltár a Tomaj nemzetségbeli Losonczi Bánffy család történetéhez. Budapest : Hornyánszky Viktor Könyvnyomdája. T. 1 (1214–1457). [in Latin].

Välimäki R. (2019). Heresy in Late Medieval Germany: The Inquisitor Petrus Zwicker and the Waldensians. Woodbridge, Suffolk, UK: A York Medieval Press publication in association with the Boydell Press. [in English].

Voloshchuk М., Dąbrowski D. (2020). Kniaz’ Danylo Romanovych ta uhors’ki koroli 1205–1235 rr. (u vidpovid’ Volodymyrovi Aleksandrovychu). Chastyna 1. Halychyna: naukovyy i kul’turno-prosvitniy krayeznavchyy chasopys. Ivano-Frankivsk. Vyp. 33. S. 37–59. [in Ukrainian].

Voloshchuk М., Fedoruk A. (2019). Obloha Halycha 1387 r.: narys zarubizhnoyi istoriografiyi. Halych. Zbirnyk naukovykh prac’ / red. М. Voloshchuk. Ivano-Frankivsk : Lileya-NV, 2019. Vyp. 4. S. 117–132. [in Ukrainian].

Voloshchuk М. (2014) «Rus’» v Uhors’komu korolivstvi (ХІ – druga polovyna XIV st.): suspil’no-politychna rol’, maynovi stosunky, migraciyi / ed. L. Voytovych. Ivano-Frankivsk : Lileya-NV, [in Ukrainian].

Voloshchuk M. (2021). Ruthenians (the Rus’) in the Kingdom of Hungary, 11th to Mid-14th Centuries. Settlement, Property, and Socio-Political Role / translated by Y. Prykhodko. East Central and Eastern Europe in the Middle Ages, 450–1450 / general eds F. Curta and D. Zupka. Leiden ; Boston : Brill. Vol. 76. [in English].

Werner E. (1964). Ideologiya nemecko-avstriyskogo val’denstva v XIV v. Sredniye veka. Т. 25. S. 113-127 [in Russian].

##submission.downloads##

Опубліковано

2023-12-30

Як цитувати

ВАЛОДЗІНА, Аляксандра, і Мирослав ВОЛОЩУК. 2023. «ВАЛЬДЕНСЬКИЙ МАГІСТР SYMON DE GALICZ DE UNGARIA». Галич. Збірник наукових праць 8 (Грудень):105-28. https://doi.org/10.15330/hal_swc.8.105-128.

Статті цього автора (авторів), які найбільше читають

Схожі статті

<< < 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 > >> 

Ви також можете розпочати розширений пошук схожих статей для цієї статті.